6 Aralık 2012 Perşembe

Empati

Azıcık geç geldim.
Uyumuş sıpa.
İyi ki de uyumuş, bu sıralar sabahları kendisini kazıyoruz yataktan. Geçen sabah 4 yaşında uyandıramazsak, 14 yaşında ne yapacağız diye iç geçirtecek kadar kalkmamakta direndi hatta.
Ve iyi ki de uyumuş, sanki 4'ü devirdiğinden beri daha bir kolay herşey. 4 yaşına ramak kala geçirdiğimiz azap dolu günler sanki bir sakinledi artık.
Daha makul, daha bir kocaman çocuk gibi..
Ya da bilmiyorum, fırtına öncesi sessizlik belki bu geçirdiğimiz dönem..
Ne olursa olsun soluklandık bir,  iyi geldi..
Yorgun hissediyorum son günlerde.. Bıkkın hatta.. Bazen enerjim tavan yapıyor hemen ertesi gün ise sönük bir balon gibi bırakıldığım yere yapışıp kalabiliyorum. Çok fazla okumak, çok fazla birşeyler seyretmek istiyorum, genellikle de yarım kalıyor hepsi..Sonunu getiremiyorum,, Yada çoğunlukla hiç başlayamıyorum,,
Her zamanki gibi listelerim var, yapılacaklar, yapmak istediklerim vs vs :) Bitmez bu listeler, ne biter ne yetişir :) Biliyorum artık :)
Tabii ki her şey bu kadar sıkıcı ve boğuk değil, arada hatırladıkça gülümsediklerim de var, mesela:
Tam da küçük adamla gündemimizde diğer insanlara karşı nasıl nazik oluruz, nasıl saygı gösteririz konuları varken ve haftasonu dükkan şu aşağıdaki fotoğrafı yaşarken, kendisi kulağımın dibinde müzik!! yapıyordu..


Annecim dedim, istersen etkinlik bitince müzik yapalım. Şimdi kitap okumaya ne dersin? 
Aldığım cevabı ve yüz ifadesini hiç unutmayacağım: 
' Ama anne ben senin şu anda çok yorgun olduğunu biliyorum. O yüzden kendim müzik yapıyorum. Sen nasıl kitap okuyacaksın ki bana?'
Ve okudum, tabii ki okudum.. Hem de en uzunundan Yemeğini Arayan Tırtıl'ı okudum. 
Ve günlerdir bu empati-sempati örneğine seviniyorum, garip mi? :)

4 yorum:

bveç dedi ki...

Hiç garip değil, ben de herkese anlatıyor ve iştekileri bıktırıyor olurdum tahminen!

Arda'ya bravo; ama sana da. Ne de olsa, onlar bizim aynamız, değil mi? :)

Bu arada, 4'ten sonrası nispeten daha iyi; ara ara "bu ne yaa, eee, ne zaman gerçekten durulacak bunlar???" denilecek haller de olmuyor değil :))

NOT: Tohumdan çıkan dinozor kitabını nasıl okuduğumuzu videoya çekmem lazım Zeynep!! Adam heyecanlanıyor resmen!!! İçimden taşan teşekkürleri yazarak ifade edemeyeceğim :)

Falname dedi ki...

Değil, çok da iyi olmuş ayrıca (:

ZEYNEP dedi ki...

:) Sen böyle sevdi bayıldı deyince ben de mest oluyorum Başak!O duygu yetiyor zaten :)

duygu dedi ki...

benim oğlumda 3,5 yaşında ve normalde uysaldır ama son zamanlarda bana resmen azap çektiriyor sizinde dediğiniz gibi. umuyorum 4 yaşında diner. 2 yaş sendromunu bile mumla aratıyor 3,5 yaş bence. blogunuzu çok sewdim. izliyorum artık sizi. sewgiler

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails